Kalendarium
| Opublikowano 2011-09-03, uaktualniono 2012-04-08 | ![]() |
| 1828 |
27 grudnia przyszedł na świat Carl Barnim Theodor Grüneberg, syn Augusta Wilhelma i Caroliny Henrietty. |
|---|---|
| 1837 |
Umarł August Wilhelm Grüneberg. Działalność warsztatu została zawieszona. |
| 1843-47 |
Lata nauki Barnima Grüneberga u Carla Augusta Buchholza w Berlinie. |
| 1847-53 |
Czas wędrówki po Europie. Grüneberg odwiedził zakłady m.in. Walckera w Ludwigsburgu, Haasa w Lucernie, Kyburza w Solothurn i Cavaille-Colla w Paryżu. |
| 1854 |
Grüneberg otworzył na nowo zakład ojca pod nazwą "Orgelbauanstalt B. Grüneberg Stettin". Warsztat mieścił się w kamienicy na Grosse Domstrasse 24 (Obecnie ul. Farna). Powstał pierwszy instrument - organy dla kościoła w Boninie k. Łobza. |
| 1863 | Ślub Barnima Grüneberga z Clarą Müller, córką superintendenta z Langenhagen. |
| 1866 |
Po 12 latach działalności zakład opuścił setny instrument - organy dla kościoła w Korzystnie k. Kołobrzegu. |
| 1868 |
Grüneberg po raz pierwszy zastosował dźwignię Barkera - pneumatyczną maszynę wspomagającą grę - w organach dla kościoła w Demmin. |
| 1876 |
8. marca urodził się syn - Felix Johannes. |
| 1885 |
Ukończone zostało życiowe dzieło Barnima - organy w kościele św. Trójcy w Lipawie (Łotwa). Były to wówczas największe organy na świecie (131 głosów). |
| 1894 |
Wielki książę Friedrich Wilhelm von Mecklenburg-Strelitz nadał Barnimowi tytuł "nadwornego dostawcy". |
| 1906 |
Powstało 500. dzieło firmy - organy dla kościoła Lutra w Świnoujściu. |
| 1907 |
Przeniesienie produkcji do nowoczesnej fabryki o napędzie parowym, znajdującej się u zbiegu ulic Lange- i Grenzstrasse (obecnie Batalionów Chłopskich i Jaśminowa). 22 sierpnia, po krótkiej chorobie zmarł Barnim Grüneberg. Fabryka przeszła na własność wdowy. |
1911 |
Właścicielami fabryki zostali synowie Barnima, Georg i Felix. Nazwa zakładu pozostała bez zmian. |
| 1914-18 |
Okres I Wojny Światowej. Pierwszy poważny cios dla firmy: cenne sezonowane drewno zostało skonfiskowane na potrzeby wojska. |
| 1917 |
10 stycznia władze pruskie wydały nakaz konfiskaty wszystkich metalowych piszczałek prospektowych na potrzeby militarne. |
| 1918-22 |
Czasy powojennego kryzysu. Firma produkowała głównie zastępcze piszczałki cynkowe do organów objętych konfiskatą. |
| 1923 |
Ulrich Hildebrandt, organista kościoła zamkowego w Szczecinie, wprowadził na Pomorze "Orgelbewegung". |
przed 1924 |
Firmę opuścił Georg Grüneberg, właścicielem fabryki został Felix. Zmarł Ernst Mende, wieloletni pracownik oraz szef montażu w firmie B. Grüneberg. |
| 1929 |
Powstały organy dla szczecińskiego Konzerthausu, wynik współpracy zakładu Grüneberga z Hildebrandtem. |
przed 1931 |
Budynek fabryczny został podzielony i wynajęty innym przedsiębiorcom. Mieściły się tam m.in. fabryka mebli biurowych i fabryka wyrobów drewnianych. |
| 1933 |
Dojście do władzy Hitlera - wprowadzenie państwowego nadzoru nad rozdziałem surowców, ustalaniem cen, płacami, strukturą produkcji, handlem zagranicznym oraz kredytami. Felix Grüneberg uwikłał się w konflikt z nazistowskimi władzami, co skutkowało poważnymi problemami ze zdobyciem surowców. |
| 1939 |
Prawdopodobnie ostatni numerowany instrument firmy B. Grüneberg - opus 795. dla kościoła w Kummerow k. Schwedt. |
| 1939-45 |
II wojna światowa. |
| 1940 |
Przebudowa organów op. 700 w kościele Zmartwychwstania Pańskiego w Drawsku Pomorskim. Jedna z ostatnich ważniejszych prac firmy. |
| 1943 | Decyzją Hitlera rozpoczęła się "wojna totalna". Felix został sam w swoim zakładzie, zajmując się wyłącznie pracami serwisowymi. W tym samym roku zginęła jego żona. |
| 1945 |
7 marca fabryka B. Grüneberg zakończyła działalność. 26. kwietnia Armia Czerwona zajęła Szczecin. 14 listopada, w Lebenstedt k. Watenstedt-Salzgitter zmarł Felix Grüneberg. |
Zbiory, antologie, wybory, bazy danych spełniające cechy utworu są przedmiotem prawa autorskiego, nawet jeżeli zawierają niechronione materiały, o ile przyjęty w nich dobór, układ lub zestawienie ma twórczy charakter, bez uszczerbku dla praw do wykorzystanych utworów.
Kto przywłaszcza sobie autorstwo albo wprowadza w błąd co do autorstwa całości lub części cudzego utworu albo artystycznego wykonania, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3. Tej samej karze podlega, kto rozpowszechnia bez podania nazwiska lub pseudonimu twórcy cudzy utwór w wersji oryginalnej albo w postaci opracowania, artystyczne
wykonanie albo publicznie zniekształca taki utwór, artystyczne wykonanie, fonogram, wideogram lub nadanie.
Ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. 1994 nr 24 poz. 83).

